ஹர்ஷத் ஷாந்திலால் மேத்தாவை பலர் Big Bull என்று தான் நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அந்த பெயருக்கு பின்னால் இருந்த மனிதன், ஒரு மிகச்சாதாரண நடுத்தர குடும்பத்தில் இருந்து வந்தவன்.
1954 ஜூலை 29-ல் குஜராத் மாநிலம் ராஜ்கோட்டில் ஒரு ஜைன குடும்பத்தில் பிறந்தார். அப்பா ஷாந்திலால் மேத்தா ஒரு சிறு தொழில் செய்பவர். அம்மா ரசிலாபென் இல்லத்தரசி. பணம் அதிகம் இல்லாத, ஆனால் கனவுகளுக்கு பஞ்சம் இல்லாத குடும்பம்.
ஹர்ஷத்திற்கு சிறு வயதிலேயே குடும்பம் மும்பைக்கு குடிபெயர்ந்தது. மும்பையின் கந்திவாலி பகுதியில் உள்ள ஒரு சிறிய சாளில் வாழ்க்கை. பம்பாய் எல்லோருக்கும் வாய்ப்புகளை கொடுக்கும் நகரம், ஆனால் வாய்ப்பை பிடிக்க கடுமையாக உழைக்க வேண்டும் என்பதை அந்த சாள் வாழ்க்கை அவருக்கு சொல்லி கொடுத்தது.
படிப்பில் சராசரிக்கும் மேல். லாலா லஜ்பத்ராய் கல்லூரியில் பி.காம் படித்தார். படிக்கும் போதே குடும்பத்திற்காக வேலை செய்ய வேண்டிய நிலை. முதல் வேலை, ஒரு துணிக்கடையில் சேல்ஸ்மேன். பின்னர் சில காலம் ஒரு சிமெண்ட் கம்பெனியில் கிளார்க். விற்பனை பிரதிநிதியாக காப்பீடு விற்றது, வைரம் பட்டை தீட்டும் வேலை என்று பல வேலைகள்.
அவருக்கு பணத்தின் மீது இருந்த ஆர்வம், சிறு வயதிலேயே புரிந்தது. பணம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதை புரிந்துகொள்ள விரும்பினார்.
1980-களின் தொடக்கத்தில் தான் அவர் வாழ்க்கை திரும்பியது. பம்பாயில் உள்ள நிறுவனமான P. Ambalal-ல் கீழ்நிலை எழுத்தராக சேர்ந்தார். அங்கே தான் முதன்முதலில் பங்குச்சந்தை என்றால் என்ன என்று பார்த்தார்.
அப்போது பங்குச்சந்தை இன்று போல இல்லை. கணினி இல்லை, டிவி சேனல்கள் இல்லை. ஒரு பெரிய ஹாலில், மர வளையத்திற்குள் நின்று கொண்டு புரோக்கர்கள் கத்தி கத்தி வியாபாரம் செய்வார்கள். ஒரு தகவல், ஒரு வதந்தி, ஒரு பெரிய ஆள் வாங்குகிறார் என்ற செய்தி போதும், ஒரு பங்கின் விலை மணிக்கணக்கில் இரட்டிப்பாகும்.
ஹர்ஷத் அந்த கூச்சலைக் கவனித்தார். மற்றவர்கள் விலையைக் கவனித்த போது, அவர் மனிதர்களைக் கவனித்தார். சந்தை எப்போது பயப்படுகிறது, எப்போது பேராசைப்படுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டார்.
சில ஆண்டுகளில் அவர் தனியாக புரோக்கர் தொழில் தொடங்கினார். பெயர் GrowMore Investments. அலுவலகம் சிறியது தான். ஆனால் அவரது நம்பிக்கை பெரியது.
அவரது முதல் பெரிய வெற்றி, 1986-ல். லார்சன் & டூப்ரோ நிறுவனத்தின் பங்கை அவர் வாங்கி குவித்தார். ரிலையன்ஸ் குழுமம் அந்த நிறுவனத்தை கைப்பற்ற போகிறது என்ற தகவல் அவருக்கு கிடைத்தது. அந்த தகவலை வைத்து அவர் செய்த முதலீடு அவருக்கு பெரும் லாபத்தை கொடுத்தது.
அதன் பிறகு அவர் பின்னால் திரும்பி பார்க்கவில்லை.
1988-ல் அவர் ஜோதி பஸ்ராவிடம் ஒரு பேட்டியில் சொன்னார், "நான் பங்குகளை வாங்குவதில்லை, நிறுவனங்களின் எதிர்காலத்தை வாங்குகிறேன்".
அவரது வாழ்க்கை முறை மாறியது. கந்திவாலி சாளில் இருந்து மடோனாவில் உள்ள Worli-யில் கடலை பார்த்த பெரிய பங்களா. அப்போதைய விலையில் 15 லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து வாங்கிய Lexus கார். அமெரிக்காவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட Toyota Corolla. மும்பையில் அந்த கார்கள் இருந்தது இரண்டே பேரிடம் தான் - ஒருவர் ஹர்ஷத், இன்னொருவர் சச்சின் டெண்டுல்கர்.
பத்திரிகைகள் அவரை கொண்டாடின. Business Today இதழ் அவரை அட்டைப்படத்தில் போட்டு "Stock Market's Big Bull is charging" என்று எழுதியது.
ஆனால் இந்த வெற்றிக்கு இன்னொரு பக்கமும் இருந்தது. ஹர்ஷத் தனியாக சம்பாதிக்கவில்லை. அவரை நம்பி நூற்றுக்கணக்கான சிறு முதலீட்டாளர்கள், அவர் வாங்கும் பங்கையே வாங்கினார்கள். அவர் வாங்குகிறார் என்றால் அதில் ஏதோ இருக்கிறது என்று நம்பினார்கள். இது தான் பின்னர் Herd Mentality என்று அழைக்கப்பட்டது.
அவரது தம்பி அசோக் மேத்தா, எப்போதும் அவருடன் நிழல் போல இருந்தார். அண்ணனின் நம்பிக்கை, தம்பியின் கணக்கு வழக்கு என்று இருவரும் ஒரு அணியாக வேலை செய்தார்கள்.
1990 வாக்கில் ஹர்ஷத் பம்பாய் பங்குச்சந்தையில் ஒரு பெயர் அல்ல, ஒரு உணர்வாக மாறியிருந்தார். அவர் வருகிறார் என்றால் சந்தை உயரும். அவர் விற்கிறார் என்றால் சந்தை விழும்.
ஒரு சாதாரண குடும்பத்தில் இருந்து வந்த ஒருவன், இந்தியாவின் நிதி தலைநகரத்தின் விதியை தீர்மானிக்கும் இடத்திற்கு வந்தது எப்படி?
அதற்கு பதில், அவரது திறமை மட்டும் அல்ல. அவருக்கு கிடைத்த சூழலும் தான். 1991-ல் இந்தியா தன் பொருளாதார கதவை திறந்த போது, அந்த கதவு வழியாக வந்த புதிய பணம், புதிய நம்பிக்கை, புதிய கண்காணிப்பு இல்லாத அமைப்பு இவை அனைத்தும் ஒரு தனி மனிதனின் உயரத்திற்கு ஏணியாக மாறியது.
ஹர்ஷத் ஏறினார். மிக வேகமாக ஏறினார். ஆனால் ஏணி ஆடிக்கொண்டிருந்தது என்பதை அவர் மறந்துவிட்டார்.
